• 09 januari 2018
  • Door: Coen Toebosch

Een leven lang leren. Je hoort het steeds vaker, maar wat mij betreft is het daarom nog geen goede uitdrukking. Het is eigenlijk een vrij gekke uitdrukking. Het roept vragen op als: “Kun je ook stoppen met leren en hoe werkt dat dan? Wat is een leven lang? Van 7 tot 77 jaar zoals vroeger op spelletjes stond? Kun je dan niet leren voordat je 7 bent en mag je na je 77e niet meer meedoen? Hoe zit dat eigenlijk?”.

Leren versus onderwijzen

Een leven lang leren dat gebeurt vanzelf, daar hoef je je verder niet druk om te maken. Oké, het zal met de jaren wat langzamer gaan, maar dat is een normaal fysiologisch proces, daar wen je vanzelf aan. Dus hoe kan het dat er een leuze ontstaat voor een verschijnsel dat automatisch gebeurt? We spreken ook niet over een leven lang ademhalen, toch?

Een leven lang leren is typisch uitgevonden door onderwijzers of onderwijsinstituten. Zij verwarren voortdurend leren en onderwijzen. Onderwijzen kun je makkelijk plannen en organiseren, maar of en wat daarbij geleerd wordt, dat is een veel moeilijker vraagstuk. Het gaat namelijk niet om het onderwijzen, maar over het effect daarvan, namelijk wat er geleerd wordt.

Naarmate je ouder wordt en over meer ervaring beschikt, wordt de relatie tussen onderwijzen en leren steeds complexer. Degene die uiteindelijk bepalend is voor wat er wordt geleerd, geeft naarmate hij ouder wordt steeds meer eigen inkleuring en perspectief aan zijn leerproces. Daarbij gaan we ervan uit dat wanneer de informatie goed aansluit bij de opgebouwde ervaring, het leerproces makkelijker verloopt dan wanneer nieuwe informatie niet gekoppeld kan worden aan bestaande informatie.

Dus hoewel leren misschien wat langzamer gaat, is het wel altijd aanwezig en dat is maar goed ook. In China werd ik laatst bijna overreden door een van die elektrische scootertjes, die je niet aan hoort komen en die van alle kanten op je af komen. Nadat ik van de schrik was bekomen, lette ik bij het oversteken daarna wel heel goed op de elektrische scooters. Gelukkig was ik nog in staat om iets te leren en had ik daar echt geen onderwijzer voor nodig.

Het verschil tussen leerprocessen

Je hoort ook wel eens van het 70-20-10 model in het onderwijs. Dit is geïntroduceerd door C. Jennings. Hij gaat ervan uit dat 70% van het leren gebeurt op basis van ervaring (informeel leren), 20% leer je van anderen en slechts 10% leer je in een gestructureerde formele setting zoals een cursus of opleiding.

Het gaat niet precies om de verhouding, maar om het idee dat verreweg de meeste leerprocessen plaatsvinden zonder onderwijs of onderwijzer. Wanneer we het dus hebben over een leven lang leren heeft dat meestal alleen betrekking op 10% van de leerprocessen. Omdat we het echter belangrijk vinden dat mensen zich blijven ontwikkelen en blijven leren kunnen we ons veel beter richten op die andere 90%.

Maar wat kun je dan doen om die 90% te optimaliseren? Veel! Je moet het alleen wel zelf mogelijk maken. Je kunt nieuwe taken oppakken of je taken op een andere manier uitvoeren. Je kunt meer informatie opzoeken, boeken lezen, naar conferenties gaan, of ergens onderbouwing bij zoeken. Je kunt het ook organiseren door anderen daarbij in te schakelen. Dat kan een collega of leidinggevende, maar ook een coach of bekende zijn. Natuurlijk heeft de een meer innerlijke ambitie of drive om zichzelf te ontwikkelen dan de ander. Maar allemaal hebben we bij die ontwikkeling wel eens een steuntje in de rug nodig of laten we zeggen "ontwikkelingshulp".

Ontwikkelingshulp van Avans+

Avans⁺ levert ontwikkelingshulp vanuit de gedachte dat je het zelf moet doen. Daarbij proberen we zo goed mogelijk aan te sluiten bij jouw ervaring en wensen. Je houdt zelf de regie over je eigen leerproces. Dat betekent dat je zoveel mogelijk leert in je werkomgeving, want de praktijk is immers de beste leeromgeving. Daarbij proberen we mensen uit je werkomgeving ook te benutten bij jouw leerproces. Dat ondersteunen we met digitale hulpmiddelen en tools. Ook organiseren we formele leermomenten waarin we met gelijkgestemden reflecteren op kennis en de toepassing daarvan. Op basis daarvan worden weer nieuwe inzichten verkregen en strategieën gevormd.

Wij geloven in ontwikkeling en dat die begint en eindigt bij jezelf. Wij geloven ook in ontwikkelingshulp. Niet door het voor te doen of voor je te doen, maar door je te helpen om het uiteindelijk zelf te doen. Daarbij geloven we ook dat mensen met ambitie belangrijk zijn voor de ontwikkeling van teams, afdelingen en bedrijven. Het zijn die mensen die voorop willen lopen, die geen genoegen nemen met de status quo. Professionals die zichzelf willen ontwikkelen en anderen daarin willen meenemen. Mensen die zich willen onderscheiden met een plus achter hun naam; de plus van Avans⁺.

Meer weten over hoe wij ontwikkelingshulp aanbieden? Lees het hier!

Plaats ook een reactie

CAPTCHA Deze vraag dient om te testen of u een menselijke bezoeker bent en om geautomatiseerde spam-inzendingen te voorkomen.