• 08 december 2014
  • Door: Avans+

Naar aanleiding van alle, vaak emotionele, berichtgeving over de kwaliteit van verpleeghuiszorg willen 3 woonzorgmedewerkers van de Twentse zorgorganisatie ZorgAccent graag een ander geluid naar buiten brengen. Woonzorgmedewerkers van ZorgAccent herkennen zich namelijk niet in negatieve berichtgeving over de kwaliteit van de verpleeghuiszorg.

De zorgmedewerkers hebben het andere geluid in de vorm van een brief naar de media gestuurd. Naar aanleiding daarvan zijn ze uitgenodigd door het programma Pauw om hierover te praten.
1 van de woonzorgmedewerkers is Natasia ten Kattelaar, praktijkverpleegkundige en deelnemer aan de opleiding Praktijkverpleegkundige in het verpleeghuis bij Avans+.

Ook Avans+ is trots op Natasia ten Kattelaar en haar collega’s. Opleidingsmanager Yvonne Bello: “Door naar buiten te treden met een tegengeluid en zich op deze manier binnen de zorg te profileren, weet ze de regie te pakken. Zichzelf profileren is 1 van de onderdelen van de opleiding. Mede dankzij de opleiding heeft zij een duidelijke visie weten te vormen op haar eigen rol en haar organisatie, zowel op micro, meso als op macroniveau.
Tijdens de opleiding wordt aandacht besteed aan kwaliteitszorg en leert men omgaan met complexe vraagstukken, zonder de kwaliteit van leven van cliënten/bewoners uit het oog te verliezen. Deelnemers leren het verschil te maken in de zorg. Dat zie je terug in dit tegengeluid.”

Hieronder volgt de inhoud van de brief met daarin het pleidooi van de woonzorgmedewerkers:

‘Wij zijn Natasia ten Kattelaar (Praktijkverpleegkundige), Jaqcueline Vossebeld (Eerste verantwoordelijke Verzorgende, EVV-er) en Eefje van Keeken (EVV-er en leerling HBO-v).

Jaqcueline en Eefje zijn woonbegeleider. Wij werken bij ZorgAccent, een zorgorganisatie in het oosten van Nederland. Met deze brief willen wij laten weten dat de verpleeghuiszorg bij ZorgAccent anders is georganiseerd; daarom willen wij een tegengeluid laten horen, maar ook laten zien dat het anders kan.

Wij raken gefrustreerd door alle negatieve berichtgeving die in de media wordt geschetst over de wantoestanden in verpleeghuizen. Deze berichten maken ons verdrietig; het raakt ons! Zeker omdat wij zelf in de zorg werken en weten dat het anders kan. Bij ons is geen sprake van pyjamadagen noch Zweedse banden. Ook zie je bij ons bewoners niet urenlang in natte kleding lopen.

Kleinschaligheid: medewerkers verantwoordelijk voor zorg. Managers overbodig

Met dezelfde middelen als in andere (verpleeg)huizen, zijn wij in staat de zorg anders en beter te organiseren. Dit ligt vooral aan de manier waarop wij vertrouwen krijgen van onze directeuren en de Raad van Bestuur en in ons werk gefaciliteerd worden door onze ondersteunende diensten.

Ongeveer 5 jaar geleden heeft ZorgAccent de omslag naar kleinschalige, zelfsturende zorgteams gemaakt. In eerste instantie is de stap naar zelfsturing gezet in de thuiszorg van ZorgAccent. Hierbij werd de door managers aangestuurde thuiszorgorganisatie omgevormd naar wijkgerichte thuiszorg. Hierbij verzorgen zelfsturende teams (dus zonder aansturing van managers) de thuiszorg in ‘hun’ wijk.

Net als thuis: medewerkers vormen samen met bewoners, vrijwilligers en mantelzorgers gezin

Toen bleek dat dit zijn vruchten afwierp, voerde ZorgAccent onder de noemer ‘Zo thuis mogelijk’ de transitie ook door binnen de woonzorg. Dit betekent dat we met kleine vaste teams in kleinschalige woonvormen werken. Zo’n team werkt als een gezin. Ieder team heeft zijn eigen identiteit, eigen huishoudbudget, doet zelf de boodschappen, de schoonmaak en regelt de technische zaken. Iedere medewerker heeft daarin zijn eigen taken, net zoals dat in een gezin gaat. Uiteraard kan deze kwaliteit van zorg alleen maar hoog zijn en blijven door dat we werken met professionele medewerkers. Door deze kleinschalige manier van werken voelen wij verbondenheid met onze bewoners, familie en onze vrijwilligers. Sinds ZorgAccent de transitie naar kleinschalig wonen en zorgen is gestart blijkt uit cliënttevredenheidsonderzoek de tevredenheid onder onze cliënten hoger dan voorheen. Ook onderzoek onder medewerkers laat zien dat zij (wij) ook gelukkiger zijn met/in hun werk.

Door de zorg zo te organiseren, dat de taken rondom de zorg voor onze bewoners daar te leggen waar hij hoort, namelijk bij ons, kunnen wij snel inspringen op de behoefte van de bewoner.

Binnen ZorgAccent hebben we geen managers, teamleiders, enz. De teams zijn klein en vallen direct onder de directeur woonzorg. We hebben coaches die ons op verzoek ondersteuning kunnen bieden op het gebied van zelfsturing.

Binnen de woonzorg betekent dat dat er 80 woonzorgteams zijn met 4 coaches en 1 directeur. Het geld dat is bespaard door de overhead te reduceren, komt voor het merendeel ten goede aan het primaire proces.

En hoe werkt zelfsturing in de praktijk?

De zelfsturing, maar ook de visie die we mee krijgen vanuit de organisatie, helpt ons om op een bepaalde manier te werken. Bij alles wat we doen stellen we ons altijd de vraag hoe onze bewoner het thuis gewend was.

Om voorbeelden te noemen:

Geen activiteitenbegeleiders, geen verzorgende, maar woonbegeleiders.
De functie Activiteitenbegeleider bestaat niet meer. Deze medewerkers werken nu mee in de teams. We verwerken de activiteiten in het dagelijkse leven. Bloemschikken, de was opvouwen, samen aan de keukentafel de aardappels schillen, luisteren naar muziek. Soms een grotere activiteit, zoals een uitje. Net als thuis! Zo worden verzorgenden een beetje activiteitenbegeleiders, activiteitenbegeleiders worden een beetje verzorgenden.

Elke locatie heeft zijn eigen signatuur

De locatie Het Stadskwartier bevindt zich in het centrum van Rijssen. Dit biedt de mogelijkheid dat we bijvoorbeeld met bewoners naar de markt gaan. En zo gaan bewoners van locatie Hellendoorn elke dinsdag zwemmen.

Relatie zorgverlener-bewoner-familie maakt zorg persoonlijk

We hebben 8 bewoners per huiskamer, dit maakt dat we onze bewoners goed kennen. Door in gesprek te gaan met de familie en de familie bij de zorg te betrekken wordt de kwaliteit van zorg beter. Enkele voorbeelden: bewoners die uitslapen, dagelijks douchen, een oma die haar kleinkind te logeren krijgt, een bewonerskoor met familie, enz.

Overigens willen we niet zeggen dat er bij ons geen fouten worden gemaakt. Wij zijn mensen en wij werken met mensen. We leren nog dagelijks en zijn altijd in ontwikkeling.

Het kan wel!

Wij denken dat dit ook in andere organisaties mogelijk is. Wat daar voor nodig is:

- Een organisatie met een duidelijke realistische visie.
- Een organisatie die zo ingericht is dat het primaire proces centraal staat.
- Een organisatie die vertrouwen heeft in haar medewerkers.
- Voldoende en kundige medewerkers.
- Zo min mogelijk regels; wel duidelijke kaders.
- Waardering voor familie en vrijwilligers vanuit de teams zelf.

Wanneer iedereen mag doen waar hij/zij goed in is, zal de kwaliteit van zorg absoluut verbeteren!”

 

Middels deze brief hebben de woonzorgmedewerkers aangeboden om hun pleidooi middels een interview toe te lichten. Onder de naam Zuster zijn zij samen met de directeur van Actiz, de heer Aad Koster, uitgenodigd door het programma Pauw om op maandagavond 8 december of dinsdagavond 9 december hun tegengeluid te laten horen.

Plaats ook een reactie

CAPTCHA This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.